اجرت المثل ایام زوجیت چیست؟
اجرت المثل ایام زوجیت عبارت است از هزینه ای که مرد باید در قبال خدماتی که زن در منزل او در دوران زوجیت ارایه کرده است بپردازد. قانونگذار زن را مشروط به رعایت شرایطی، مستحق دریافت اجرت ‌المثل می داند، از جمله این شرایط عدم وجود شرط در ضمن عقد در خصوص حقوق مالی زوجه مانند شرط تنصیف دارایی، عدم تصالح زوجین و نیز عدم خطای زوجه بود. وجود این شرایط این گمان را به ذهن متبادر می سازد که گویا اگر پای طلاق به میان نیامده باشد زن استحقاق چنین اجرتی را ندارد، در حالی که با استناد به شرع و نیز ماده 336 قانون مدنی این استحقاق می‌توانست وجود داشته باشد. قانونگذار با رفع این شبهه در اواخر سال 1385 با اضافه نمودن تبصره‌ای به ذیل ماده فوق چنین حقی را برای زوجه قائل شد و این حق فارغ از مطرح شدن بحث طلاق می باشد. برای احتساب میزان اجرت‌المثل، کارشناس با توجه به نوع عمل انجام شده میزان اجرت‌المثل را معین می‌کند. بدیهی است در تعیین میزان آن شأن زن ملاک نیست بلکه اجرت نوع عمل انجام شده مطرح است. بنابراین، اجرت غذا پختن با بررسی اجرت نوعی پخت غذای مشابه توسط یک آشپز معلوم می‌گردد. اجرت مذکور در این قانون تابع شأن مرد و تمکین مالی وی هم نیست لذا از این نظر عملِ زنِ ملک التجّار بازار با زن رفتگر محله تفاوتی ندارد. اما در احتساب اجرت‌المثل می‌توان عامل زمان و مکان را دخیل دانست. بنابراین، اجرت‌المثل کار ارائه شده در گرما و سرمای زیاد یا در شرایط جوی نامناسب از اجرت‌المثل شرایط عادی زیادتر می‌تواند باشد. بهتر است برای دریافت اجرت المثل به مواردی از قبیل میزان خدماتی که زن در منزل اعم از آشپزی، نظافت، تربیت فرزندان، مدت زمان زندگی زناشویی و... توجه داشت و مواردی مانند میزان تحصیلات زن، شاغل بودن زن و... نیز در درجه دوم اهمیت قرار گیرند تا با در نظر گرفتن همه شرایط موجود، در حق زن اجحافی صورت نگیرد.
view 326 نمایش sent to telegram sent to whatsapp
برچسب ها:
اجرت المثل
اجرت
ازدواج
عقد
نکاح
زوج
طلاق
حق
حقوق
زوج