اصیل کیست؟
اصیل عبارت است از شخص حقیقی و یا حقوقی که قراردادی را منعقد می کند، علی الاصول این قرارداد برای خود شخص است. به این مفهوم که او طرف قرارداد است. به عبارت دیگر این شخص، وکیل یا فضول نیست. بنابراین نقطه مقابل اصطلاح اصیل، واژه «وکیل» یا در مفهوم عام آن «نماینده» است. سپس در مواردی که شخصی معامله می کند، آن معامله برای خود شخص معامله کننده یا عاقد نباشد ممکن است سمت او نیابت یا وکالت باشد. در مفهوم خیلی اخص به نایب، «وکیل» گفته می شود. حال اگر سمت عاقد، نیابت نباشد عاقد، طرف قرارداد و اصیل است، یعنی معامله برای خود آن شخص طرف قرارداد است. مفهوم اصیل بودن طرف قرارداد این است که شخصی که معامله می کند، کلیه آثار حقوقی قرارداد از جمله حقوق قراردادی و تکالیف قراردادی برای طرف قرارداد است. چون هدف از معامله برآوردن نیازهایی است که اشخاص مبادرت به آن می نمایند. این اهداف تملیک و تملک دو مال و تملیک مجانی مال، به خاطر اهداف مادی در عقود معوض و عاطفی یا مذهبی و اخلاقی در عقود غیر معوض است. در حالی که در حقوق تجارت فقط عقود معوض می تواند مصداق داشته باشد. بنابراین شخص طرف قرارداد با انعقاد معامله، مالی را به مالکیت دیگری در می آورد و یا نسبت به دیگری تعهد انجام یا ترک فعلی می نماید، طرف مقابل هم مالکیت مال را تحصیل می نماید یا متعهدله واقع شده یا حق دینی برای او به وجود می آید. اصیل بودن طرف قرارداد می تواند به این مفهوم باشد که معامله به حساب خود طرف قرارداد است نه به حساب دیگری. بنابراین منظور از اصیل بودن طرف قرارداد این است که شخص طرف قرارداد، برای خود، قرارداد منعقد می کند نه برای دیگری و چون نیابت و نمایندگی خلاف اصل است، پس باید گفت شخص طرف قرارداد، سمت نمایندگی را ندارد. خود این شخص، باید برخوردار از حقوق قراردادی باشد و خودش به اجرای عقد اقدام نماید.
view 1,646 نمایش sent to telegram sent to whatsapp
برچسب ها: